Geert Paes
Forum Gegeven Antwoorden
-
He Anouk,
Zoals Patricia zegt: echt geen makkelijke patient!!
Nog een paar bedenkingen van mijn kant uit:
– Is de schildklier recent nog eens gecontroleerd? Het gaat toch echt wel om significant gewichtsverlies, dus belangrijk om te achterhalen waar dat vandaan komt. Met die gestegen leverwaarden zou ik dan ook zeker willen zijn dat schildklier zeker goed gecontroleerd is op dit moment.
– Ik heb nog al wel van patienten gehoord waarbij de in huis PL niet afwijkend was en er toch echt sterk vermoeden was van (chronische) pancreatitis. Sowieso weten we bij katjes met chronische pancreatitis dat de onsteking ook ‘op en af’ kan gaan en je soms ‘vals negatieve’ resultaten kan zien met de bloedtesten, dus de normale PL sluit pancreatitis voor mij zeker niet uit.
– Helemaal eens met Patricia dat het zeker nog nuttis is om B12 bij deze kat te bepalen! Bij zo’n ouder katje met zo’n klachten zijn zaken als chronische enteropathie (al dan niet met gelijktijdige inflammatie van lever/galblaas en pancreas) of alimentair lymfoma zeer vaak voorkomende oorzaken. Deze katjes hebben vaak (niet altijd) een lager B12. Ben je 100% zeker dat er niets gemist werd op de echo in die maag? Soms als zo’n maag door ileus heel vol is, kunnen kleinere letsels (ulceraties of massa’s), zeker als er veel gas in de maag zit, gemakkelijk gemist worden. Met dat hardnekkige braken is mijn bezorgdheid dat daar mogelijk toch iets in die maag zit? Als het B12 laag zou zijn dan denk ik dat je in de ideale wereld biopten zou nemen van het maagdarmkanaal van deze kat (als B12 laag is, moet je zeker ook het ileum biopteren, maar daarnaast zijn uiteraard ook biopten van maag, duodenum en jejunum nuttig). Ik zou in dit geval dan ook de lever biopteren. Ik kan me voorstellen dat dit voor de eigenaar mogelijk een brug te ver is. Dan vrees ik dat de enige optie zal zijn om ze symptomatisch te gaan behandelen. Ik zou dan gaan behandelen zoals een triaditis (idealiter hypoallergeen dieet moest je ze dat aan het eten krijgen, liefst niet te hoog in eiwit in fosfor omwille van de nieren, anti-emetica, prokinetica en als ze daar niet beter mee wordt dan evt overwegen om ze prednisolone 2 mg/kg/dag erbij te geven –> uiteraard niet ideaal zonder dat je een definitieve diagnose hebt, maar je gaat iets moeten doen ..).
– Het is echt wel een behoorlijk uitgesproken proteinurie voor een katje .. Zijn de eiwitten (TE, alb, globulines) allemaal normaal (zijn ze laag normaal of te laag?). Ik denk niet dat dat de enige oorzaak voor het gewichtsverlies zal zijn, maar het kan zeker wel bijdragen. Helaas kunnen zowel telmisartan als benazepril maagdarmklachten veroorzaken. Aan de andere kant, vrees ik dat je die proteinurie ook niet onbehandeld kan laten .. Je kan proberen met medicatie en kijken hoe ze erop reageert. Sowieso: telkens wanneer je start met een ARB of een ACEi of telkens wanneer je de dosis opdrijft, moet je een week later de nierwaarden, Na, K en de bloeddruk controleren. Dat is echt belangrijk (zeker bij dieren die algemeen al niet super goed zijn), omdat er altijd een risico is dat ze een verslechtering zullen hebben van hun nierfunctie. De eiwit/creat ratio gaan we meestal pas herhalen na 4 weken ofzo.
– Ik zou ook nog overwegen om RX thorax te doen, om toch zeker te zijn dat je daar niets over het hoofd ziet.
Dat zijn zo wat mijn ideeen. Zeker niet makkelijk, omdat je niet alle antwoorden hebt (niet ongewoon bij zo’n senior katje waar mogelijk meer dan 1 ding speelt ..).
Succes ermee!
Groetjes,
Geert
-
He Laure,
Wij gebruiken ook wel de hill’s a/d. Die moet je dan wel goed aanlengen met water, maar dan kan hij meestal ook wel door een voedingssonde.
Een ander alternatief is van Purina de EN gastroenteric liquid of EN gastroenteric support.
Ik geloof dat RC ook de gastro intestinal high energy in vloeibare vorm heeft, maar weet niet of die wel beschikbaar is.
Er is er nog eentje (humaan) die we in NL vaak gebruikten, maar ik kom maar niet op de naam .. Moest ik er later opkomen, laat ik het zeker weten!
Mogelijk hebben andere mensen nog alternatieve ideeen??
Groetjes,
Geert
-
He Nathan,
Ik ben absoluut geen ervaringsdeskundige, maar wil gewoon laten weten dat Annette van der Lee hier binnenkort een webinar over zal geven!
Groetjes,
Geert
-
He Saar,
Naar mijn weten is daar niets specifieks rond bekend ..
Sorry, ik kan je dus niet echt verder helpen hiermee.
Groetjes,
Geert
-
He Valerie,
Haar intact zijn, zal zeker een grote invloed hebben, dus ik zou zeker aanraden om haar zo snel mogelijk te steriliseren. Opgelet: soms hebben ze dan echt ineens een stuk minder insuline nodig, dus ik ga ze vaak al onmiddellijk verlagen in insuline dosis (met 25% bv). Is ook fijn als je een freestyle zou mogen plaatsen dan kan je na de sterilisatie wat beter opvolgen wat er gebeurt met de glucose!
Laat weten hoe het afloopt!
Groetjes,
Geert
-
😊👌🤣
-
He Martijn,
Ik ga eerlijk met je zijn: ik denk dat deze hond niet meer op topniveau zal kunnen presteren ..
Ik heb zelf atypische addison (dus enkel een tekort aan glucocorticoiden) en neem dus fysiologische dosissen glucocorticoiden. Het is echt HEEL moeilijk wanneer er plots veel meer stress op het lichaam geplaatst wordt. Onder normale omstandigheden vangen de bijnieren dan op en produceren die net wat nodig is om die extra stress op te vangen, maar als de bijnieren dat niet doen dan moet je het opvangen met extra medicatie te nemen en dat is een beetje ‘natte vinger werk’. Ik weet dat ik extra cortisol moet nemen wanneer ik een extreme fysieke inspanning lever of wanneer er een periode is van meer stress dan normaal, maar het is moeilijk om exact te weten hoeveel dat is, dus soms zit je juist en op andere momenten is het toch niet genoeg en voel je daar de weerslag van.
Ik denk dan ook bij een hond die op dat niveau presteert dat het mogelijk een probleem zou zijn als hij extra cortico’s krijgt, omdat dat mogelijk gezien kan worden als doping? Of moeten we ons daar bij de hondensporters geen zorgen over maken en is dat meer iets voor de race paarden waar miljoenen euro’s mee gemoeid zijn ;-)?? Anyway, ik denk dat het voor de hond beter is om op pensioen te gaan. En sowieso: ook als hij geen topsportprestaties meer levert, evenzeer extra cortico’s geven wanneer er meer stress of meer fysieke inspanning dan normaal van de hond gevraag wordt!Veel succes ermee!
Geert
-
He Karin,
Ik zou je heel sterk adviseren om die foto’s even door te sturen naar Kaatje Kromhout voor officiele beoordeling. Dan heb je ook een verslag voor de eigenaar.
Kost echt niet veel en is super waardevol.
Twee van de 4 foto’s komen maar zeer klein door hier, waardoor we eigenlijk maar 2 opnames hebben om te beoordelen. En ik ben zelf geen radioloog waardoor ik mij ook nooit comfortabel voel om definitieve uitspraken te doen. Die deviatie in de trachea op de VD is altijd verdacht voor evt iets in het mediastinum. Ik zou zelf heel erg geneigd zijn om de echo tegen de borstkas van deze hond te zetten en kijken of er daar iets van massa effect is, vocht zit en/of wat er daar in die rechter craniale longkwab aan de hand is (ik moet eerlijk zeggen dat ik mij zelf veeeel comfortabeler voel met echo van thorax dan rx thorax ;-)). Moest je ze naar Kaatje sturen, laat dan zeker even weten wat zij ervan maakt!
Gezien het bloedonderzoek niets van leucocytose ofzo vertoont, wordt een pneumonie minder waarschijnlijk (de RX past daar ook niet echt bij). Verder kan je ook nog altijd aan longworm denken, maar ook daar past de RX voor mij niet bij. Een echocardio lijkt me zeker geen overbodige luxe bij deze hond, maar ik denk dat er wel nog meer aan de hand is in die borstkas (ik ben wat bang voor een massa). Echo thorax kan zeker ook nog verdere info geven of uiteraard een CT als de eigenaar heel gemotiveerd is.
Succes ermee
Groetjes,
Geert
kromhout706408167.wordpress.com
VETERINARY TELERADIOLOGY Kromhout Medical Imaging Kaatje Kromhout - born and raised in Belgium, Europe - is a doctor in veterinary medicine (DVM, PhD, Cert LAS) with a boundless passion for diagnostic imaging and animal welfare. It didn't take long after … Lees verder
-
Aaarrh, Kim, ik kom zot in jouw plaats 😉 😉
Heb je die nier en ureter etc opgestuurd voor cultuur en evt histopathologie?? Is er daar iets uitgekomen? Heb je nog iets van bloed herhaald bij deze hond?? Is die hyperthermie ook thuis bevestigd of enkel maar bij jou in de praktijk?
Als hij klinisch helemaal perfect is dan kan je evt wat afwachten, maar het is wel raar allemaal he? Ik zou op zijn minst geneigd zijn om nog eens 1 keer algemeen hematologie, biochemie, CRP en urineonderzoek te herhalen zodat je zeker bent dat daar echt alles 100% ok in is. Maar ik kan me ook voorstellen dat de eigenaar dat moglelijk niet ziet zitten als de hond klinisch helemaal geen klachten vertoont.
Sorry, ik weet met deze hond geen raad 😉 Het is zo’n geval dat ik dan liever zelf eens een keer zou zien om dan alles nog eens goed bij elkaar te leggen, dus vind het een beetje moeilijk om ‘vanop afstand’ goed advies te geven ..
Groetjes,
Geert
-
He Nicol,
Helaas wordt de bloeddruk veeeeel te weinig gemeten in de praktijk en dit is echt doodzonde!! Eigenaars (of wij) kunnen niet ‘zien’ dat een dier een hoge bloeddruk is, tot dat het te laat is en ze eindorgaanschade vertonen (bv. acute blindheid, acute neurologische klachten, verslechteren van nierfunctie, verdikking hartspier etc). Volgens de ACVIM richtlijnen die over hypertensie handelen, is het aangeraden om de bloeddruk te meten bij:
1) alle dieren die acute en onverklaarbare klachten vertonen die kunnen passen bij eindorgaanschade zoals acute blindheid of retinale bloedingen of voorste oogkamer bloedig of acute neurologische klachten of proteinurie of verdikking myocard (vooral bij katten)
2) alle ziektes die kunnen leiden tot hypertensie zoals chronische nierziekte, cushing (hond), hyperthyroidie (kat), andere bijniertumoren, …
3) alle dieren ouder dan 9 jaar (gezond of niet gezond) die bv. komen voor hun jaarlijkse controle of vaccinatie –> vroegtijdig opsporen van hypertensie bij deze oudere dieren is heel belangrijk om ergere ziekte te voorkomen, maar ook omdat het soms de eerste ‘hint’ is dat er iets aan de hand is.
Ik vind het helaas een excuus (en geen goed excuus ;-)) dat veel te veel gebruikt wordt dat het niet betrouwbaar is om de bloeddruk in de kliniek te meten. Dit is totaal niet waar! Uiteraard: een kat of hond die stijf staat van de stress of angst zal op dat moment een veel hogere bloeddruk hebben, maar je kan perfect ervoor zorgen dat het dier eerst wat acclimatiseert: laat het wennen aan de ruimte, laat de eigenaar mee aanwezig zijn, hou katten bv gewoon in hun draagbox (verwijder de top en laat ze gewoon zitten onder een dekentje), doe het in een rustige ruimte, wees zelf rustig etc etc. Als je een HDO meter hebt dan kan je perfect de cuff gewoon rond de staart doen bij katten. Dit geeft minimaal stress. Als je doppler hebt dan kan je een koptelefoon gebruiken om het geluid niet hoorbaar te maken zodat er daar ook wat minder stress door is. Meet de bloeddruk VOOR je bloed gaat nemen, temperatuur gaat meten etc… Door met al deze zaken rekening te houden, kan je perfect betrouwbaar een bloeddruk meten. Zie je dat het dier wat gestresseerd is dan weet je gewoon dat je bv. 10-20 mmHg (bij katten die heel veel stress hebben nog meer ;-)) van de waarde kan aftrekken, dus als ik bij een kat in de kliniek een bloeddruk meet van 150 mmHg dan ben ik heel blij, omdat ik ervan uitga dat de werkelijke bloeddruk vermoedelijk wat lager ligt en dus helemaal prima is.
Aan mijn lange uitleg zie je dat ik echt 100% een voorstander ben van de bloeddruk te meten! Bij mij wordt de bloeddruk letterlijk bij ELKE patient die bij ons binnenkomt gemeten (maar ik doe uiteraard geen vaccinaties of gewoon algemene gezondheidsonderzoeken). Toen ik in eerstelijns werkte deed ik enkel de bloeddruk bij de dieren die voldoen aan het lijstje dat ik hierboven heb gezet. Hopelijk krijg je je kliniekmedewerkers overtuigd!! Indien niet dan moeten ze maar eens ons webinar over systemische hypertensie volgen 😉
Groetjes,
Geert
-
He Kim,
Wat een zot verhaal zeg!! Ik vind het zo ontzettend raar dat die nooit zelfs een leucocytose of gestegen CRP of wat dan ook vertoont heeft met dan zo’n veranderingen in de ureter!! Zo bizar! Is de hond nog steeds koortsvrij? Ik hoop dat het probleem voor eens en voor altijd opgelost is. Laat weten hoe het afloopt!
Groetjes,
Geert
-
He Erica,
Ik heb de vraag doorgestuurd naar Joachim.
Groetjes,
Geert
-
He Kim, Ik vind het een ontzettend speciaal verhaal en durf daarom niet goed advies te geven … Ik zou het zo raar vinden dat een fulminante pyelonefritis en pus in de ureter aanwezig zou zijn bij een hond die klinisch helemaal OK is en waarbij het CRP eigenlijk ook niet echt bijzonder gestegen is, nierwaarden normaal zijn, geen leucocytose aanwezig is etc .. En als het probleem in de ureter/nieren zou zitten waarom kwam er dan pus uit de vulva? Er klopt voor mij ergens iets niet, maar ik durf niet goed te zeggen wat .. Is er nog steeds uitvloei uit de vulva of is dat wel volledig opgelost? Hoe sterk was (en is) die ureter gedilateerd? Was (is) er ook dilatatie van de nierbekken(s)? Heb je voor de urinecultuur telkens urine genomen uit de blaas? Via cystocentese of vrij opgevangen? Is het bloedonderzoek nog ooit herhaald na die eerste keer? Heeft deze hond iets van PUPD of iets van andere klachten buiten de koorts en is hij echt 100% klinisch normaal ondanks die hoge temperatuur? Als dit gemotiveerde mensen zijn dan zou ik zeker geneigd zijn om ze misschien even door te sturen naar een internist. Ik denk dat alles nog eens tesamen bekeken moet worden en dat een extra paar ogen daar misschien bij kan helpen? Sorry, ik ben geen grote hulp op dit moment vrees ik .. Laat weten wat eruit komt!!
Groetjes,
Geert
-
He Valerie, ik geef ze meestal de dag van operatie gewoon geen insuline. Ik hou tijdens en na de operatie de glucose gewoon in de gaten. Eenmaal ze terug eten (meestal na een sterilisatie heel snel) kan je ze terug op gewone insuline opstarten, maar dan verlaag ik meestal wel de dosis met 25% tov wat ze kregen voor de sterilisatie. Als je geen freestyle mag plaatsen en dus de glucose niet zo goed in de gaten kan houden dan zeker de mensen informeren over wat mogelijke symptomen van hypoglycemie zijn. Als je toevallig weet wanneer de nadir van de insuline valt bij deze hond kan je op dat moment ook altijd een oorprikje laten doen om het glucose te controleren. Succes ermee! Geert
-
Zouden jullie het interessant vinden als we Elanco even een korte lezing laten geven rond dit product zodat jullie alle vragen erover kunnen stellen?
Groetjes,
Geert
